• Obniżka
  • Nowy
Heterotopie dziecięcego uchodźstwa

Heterotopie dziecięcego uchodźstwa

Podtytuł: Syryjczycy w Libanie
ISBN: 978-83-8095-653-7
68,00 zł
50,00 zł Zniżka 18,00 zł

[Jest] to interesujące poznawczo studium społeczno-kulturowe poświęcone losom syryjskich uchodźców. Materiał empiryczny do publikacji Autorka zbierała w 2017 roku w Libanie [...].

Dostępność tytułu

Pozostaw kontakt a powiadomimy Cie o dostępności.
  • Maks. 250 znaków
Wersja książki
Ilość

[Jest] to interesujące poznawczo studium społeczno-kulturowe poświęcone losom syryjskich uchodźców. Materiał empiryczny do publikacji Autorka zbierała w 2017 roku w Libanie [...]. Uczyła języka angielskiego w mieście Zahle w szkołach dla uchodźców z Syrii. Na podstawie materiałów zbieranych metodycznie w trakcie pobytu, głównie wywiadów jakościowych, powstało studium terenowe o dużym potencjale informacyjnym, poglądowym i wizualnym (oprócz tekstu kanałem przekazu informacyjnego są fotografie). Rozdziały wprowadzające [...] świadczą o znakomitym przygotowaniu teoretycznym Autorki, dużej erudycji, w szczególności o jej wiedzy z zakresu problematyki uchodźczej. Wszak to nie jest jej pierwsza praca poświęcona tym zagadnieniom [...].

Z recenzji dr hab. Danuty Lalak


Monografia składa się z trzech rozdziałów: teoretycznego, metodologicznego i trzeciego stanowiącego relację z badań. W pierwszym z nich dokonuję przeglądu wybranych koncepcji teoretycznych dotyczących heterotopii, miejsca i przestrzeni. Koncepcją nadrzędną, do której się odnoszę, jest koncepcja heterotopii Michela Foucaulta. Odwołując się do charakterystyki miejsca i przestrzeni, sięgam do teorii i badań nauk społecznych oraz do innych koncepcji interdyscyplinarnych, ponieważ tylko w takiej perspektywie można dokonać „oglądu” środowiska życia ludzi narażonych na przymuszoną mobilność – uchodźców. Przywołuję wybrane koncepcje miejsca i przestrzeni w ujęciu teoretyków filozofii, historii, socjologii antropologii, geografii, literatury, pedagogiki zajmujących się tymi zagadnieniami. Wymienię nazwiska niektórych z nich: Martin Heidegger, Michel de Certeau, Henri Lefebvre, Manuel Castells, Yi-Fu Tuan, Edward W. Soja. Spośród polskich przedstawicieli odwołuję się przede wszystkim do Marii Mendel i jej teorii „pedagogiki miejsca”. O związkach pedagogiki z etnologią i antropologią pisze Alina Szczurek-Boruta, która uważa, że przedmiot badań pedagogicznych „istnieje w kontekstach wkraczających w systemy pojęciowe tych nauk”.

Kolejnym zagadnieniem poruszanym w tym rozdziale jest koncepcja hipernowoczesności i nie-miejsca Marca Augégo. Odwołuję się także m.in. do poglądów Edwarda Relpha (nie-miejsce jako „bezmiejsce”), Jerzego Kociatkiewicza i Moniki Kostery („puste miejsce”) oraz do terminu blisko związanego z po­jęciem nie-miejsca – atopii. W odczytaniu koncepcji nie-miejsca przywołuję relację między człowiekiem a tekstem w nie-miejscu oraz przedstawiam nie-miejsce jako nie-miasto. Rozdział ten to także próba charakterystyki problemów niepełnosprawnych uchodźców. Odnoszę się do modeli niepełnosprawności, dokumentów międzynarodowych dotyczących niepełnosprawnych uchodźców oraz organizacji działających na ich rzecz.

Rozdział drugi to rozdział metodologiczny, w którym przedstawiam ramy teoretyczne moich badań. Dlatego najpierw dokonuję przeglądu badań jakościowych w perspektywie pedagogicznej i socjologicznej, a także charakteryzuję wykorzystane przeze mnie metody, techniki i narzędzia badawcze. Przedstawiam również opis grupy badawczej oraz czas i miejsce badań.

W rozdziale trzecim prezentuję doświadczenia syryjskich uchodźców, którzy w wyniku wybuchu wojny w 2011 roku poszukują schronienia – najpierw u rodzin w innych miejscowościach w Syrii, a potem w ościennym Libanie. Opisuję także życie w obozie dla uchodźców oraz w innych miejscach zamieszkania – w pustostanach, kurnikach, oborach dla krów, stajniach w Zahle i w najbliższych miejscowościach. Przedstawiam doświadczenia syryjskich dzieci związane z postrzeganiem własnego miejsca zamieszkania oraz opisuję rozłączenie syryjskich rodzin na skutek uchodźstwa. Dokonuję także charakterystyki czasu społeczno-kulturowego, kategorii czasu ilościowego, jakościowego, ludzkiego i społecznego. Przywołuję narracje syryjskich uchodźców odnoszące się do ich życia w bezpiecznej, przedwojennej Syrii. Staram się objaśnić doświadczanie przez nich czasu w perspektywie codziennego życia w obozach dla uchodźców (zarówno dorosłych, jak i dzieci) i innych miejscach zamieszkania.

Kolejnymi zagadnieniami poruszanymi w tym rozdziale są trudne warunki życia syryjskich uchodźców w Libanie: bieda, bezrobocie, niewystarczająca pomoc ze strony organizacji międzynarodowych i pozarządowych. W rozdziale tym ukazuję także brak lub nikłe możliwości edukacji syryjskich dzieci, relacje ze społecznością lokalną oraz problemy związane ze zdrowiem fizycznym i psychicznym uchodźców. Pokazuję też trud budowania własnego miejsca przez uchodźców i ich działania zmierzające do „zadomowienia” się w nowym środowisku przyjmującym. Opisuję także ich zasoby społeczne, informacyjne i religijne. W rozdziale tym odwołuję się również do narracji uchodźców na temat ich wizji, planów i marzeń na przyszłość.

W podrozdziałach poświęconych niepełnosprawnym uchodźcom oraz życiu syryjskich uchodźców w Libanie odwołuję się do literatury anglojęzycznej, ponieważ w polskiej literaturze jest niewiele informacji na ten temat (najczęściej są to materiały prasowe). W 2013 roku, w czasie prowadzenia badań pedagogicznych w Winnipeg (Kanada), przeprowadziłam kwerendę w bibliotece Uniwersytetu Manitoba (Slavic Collection Elizabeth Dafoe Library). Kwerendy dokonałam także w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym w Londynie dzięki uzyskanemu grantowi: Grant Polonia Aid Foundation Trust (Londyn). Z kolei w 2014 roku, w czasie dwumiesięcznego pobytu, jako profesor wizytujący na Uniwersytecie w Oksfordzie w Wielkiej Brytanii (Refugee Studies Centre, Oxford Department of International Development, University of Oxford), zapoznałam się z literaturą przedmiotu w Bibliotece Bodleian (Bodleian Library), gdzie zebrałam materiały (artykuły, monografie, dokumenty, raporty) dotyczące tych zagadnień [...]

Autorka

Syryjczycy w Libanie

Specyficzne kody

isbn
978-83-8095-653-7

Brak recenzji użytkowników.

Januszewska Edyta

Januszewska Edytadoktor nauk humanistycznych, pracownik naukowo-dydaktyczny w Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza w Częstochowie. Specjalizuje się w tematyce związanej z pedagogiką społeczną, w szczególności prawami dzieci wojny, dzieci uchodźców. Autorka dwóch monografii: Dojrzewanie do wolności w wychowaniu. Rzecz o A.S. Neillu (Warszawa 2002) i Dziecko czeczeńskie w Polsce. Między traumą wojenną a doświadczeniem uchodźstwa (Warszawa 2010). Współautorka monografii (razem z Urszulą Markowską-Manistą) Dziecko „inne” kulturowo w Polsce. Z badań nad edukacją szkolną (Warszawa 2017). Współredaktorka książki Social problems in Europe. Dilemmas and possible solutions (Paryż 2013). Prowadziła badania pedagogiczne między innymi w Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Libanie. Stypendystka Uniwersytetu w Oxfordzie (Department of International Development, Refugee Studies Centre, UK, 2014).

Kontakt: edyta.januszewska@gmail.com

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Januszewska Edyta

ISBN druk

978-83-8095-653-7

ISBN e-book

978-83-8095-702-2

Objętość

304 stron

Wydanie

I, 2019

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona, fola matowa

Wstęp               

Rozdział I
Teoretyczne aspekty miejsca i przestrzeni w zdestabilizowanym świecie     


1.1.    Heterotopia wobec miejsca i przestrzeni w wybranych koncepcjach społecznych
1.1.1.    Heterotopia według Michela Foucaulta
1.1.2.    Współczesne koncepcje miejsca i przestrzeni w perspektywie socjologicznej, antropologicznej, filozoficznej, pedagogicznej    
1.2. Hipernowoczesność i koncepcja nie-miejsca Marca Augégo   
1.2.1.    Hipernowoczesność a nie-miejsce w rozważaniach Marca Augégo 
1.2.2.    Nie-miejsce w ujęciach socjologów, antropologów, filozofów  
1.2.3.    Relacja człowiek – tekst w nie-miejscu  
1.2.4.    Specyfika nie-miejsca – nie-miasta  
1.3. Traumatyczne doświadczanie nie-miejsca  
1.3.1.    Współczesne rozumienie niepełnosprawności  
1.3.2.    Dokumenty międzynarodowe dotyczące niepełnosprawnych uchodźców i organizacje pomocowe 
1.3.3.    Niepełnosprawni uchodźcy a ich specyficzne problemy     
1.3.4.    Kwestie zdrowia psychicznego i fizycznego uchodźców w nie-miejscu 


Rozdział II
Metodologia badań własnych w paradygmacie badań jakościowych 
    


2.1. Badania jakościowe w perspektywie pedagogicznej i socjologicznej       
2.2. Teoretyczny zakres badań własnych    
2.3. Ramy interpretacji jako przyjęte kategorie analityczne    
2.4. Wykorzystane metody, techniki i narzędzia badawcze 
2.4.1.    Metoda biograficzna  
2.4.2.    Wywiad częściowo ustrukturyzowany   
2.4.3.    Obserwacja uczestnicząca       100
2.5. Grupa badawcza, czas i miejsce badań 


Rozdział III
Syryjscy uchodźcy w Libanie – heterotopiczny charakter nie-miejsca   


3.1.    Ucieczka z Syrii i obozy dla uchodźców  
3.1.1.    Peregrynacja jako szansa i nadzieja na odnalezienie bezpieczeństwa – między przestrzenią ucieczkia zadomowieniem   
3.1.2.    Obozy dla uchodźców jako przestrzeń życia 
3.1.3.    Uchodźcy w Dolinie Bekaa i ich namioty   
3.1.4.    Inne miejsca zamieszkania uchodźców  
3.1.5.    Przestrzeń życia w fotografiach syryjskich dzieci  
3.1.6.    Rozłączenie rodzin jako skutek uchodźstwa 
3.2.    Pojęcie czasu w literaturze socjologicznej i w narracjach syryjskich uchodźców 
3.2.1.    Czas społeczno-kulturowy w rozważaniach socjologów
3.2.2.    Czas ilościowy a czas jakościowy  
3.2.3.    Czas jednostkowy a czas społeczny 
3.2.4.    Przeszłość w narracjach uchodźców 
3.2.5.    Kategoria czasu w życiu codziennym uchodźców  
3.3.    Przestrzeń życia uchodźców
3.3.1.    Wykluczenie społeczne – bieda, prace dorywcze i bezrobocie
3.3.2.    Pomoc organizacji międzynarodowych i pozarządowych 
3.3.3.    Trudne relacje z Libańczykami w środowisku lokalnym
3.3.4.    Szkoła jako przestrzeń edukacyjna syryjskich dziec
3.3.5.    Choroba i niepełnosprawność Syryjczyków w obozach dla uchodźców 
3.4.    „Oswajanie” przestrzeni poprzez budowanie nowego miejsca do życia    
3.4.1.    Otoczenie i wnętrze namiotów     
3.4.2.    Rozwój zasobów kapitałowych syryjskich uchodźców    
3.4.3.    Budowanie relacji międzyludzkich w „oswajanych” miejscach zamieszkania
3.4.4.    Szkoła jako miejsce zadomowienia       
3.4.5.    Przyszłość syryjskich uchodźców – między miejscem a czasem    


Zakończenie   
Bibliografia    
Spis schematów        
Spis tabel    
Spis map    
Spis fotografii  

Fragment publikacji

Publikację odbieram jako bardzo wartościową poznawczo. [...] jest to praca o charakterze etnopedagogicznym osadzona w pedagogice społecznej. Monografia, ze względu na swoją problematykę, odwołuje się do treści międzykulturowych, geograficznych i zagadnień egzystencjalnych. Wyraźnie obecne są też wątki aksjologiczno-tożsamościowe. Poruszona tematyka niewątpliwie rozszerza płaszczyznę pedagogiczną nie tylko o wiedzę na temat aktualnych wyzwań stojących przed człowiekiem, zmuszonym do funkcjonowania w warunkach uchodźczych, ale przede wszystkim jest bodźcem do formułowania istotnych pedagogicznie pytań o nas samych. Jak my, Polacy, Europejczycy, żyjący z dala od przywołanego konfliktu zbrojnego i doświadczanych przez cywilów jego skutków, powinniśmy się zachować? Jakie edukacyjne wnioski powinniśmy wyciągnąć, do jakich postaw powinny nas ukazane rozważania skłonić?

Z recenzji dr hab. Anety Rogalskiej-Marasińskiej

[Jest] to interesujące poznawczo studium społeczno-kulturowe poświęcone losom syryjskich uchodźców. Materiał empiryczny do publikacji Autorka zbierała w 2017 roku w Libanie [...]. Uczyła języka angielskiego w mieście Zahle w szkołach dla uchodźców z Syrii. Na podstawie materiałów zbieranych metodycznie w trakcie pobytu, głównie wywiadów jakościowych, powstało studium terenowe o dużym potencjale informacyjnym, poglądowym i wizualnym (oprócz tekstu kanałem przekazu informacyjnego są fotografie). Rozdziały wprowadzające [...] świadczą o znakomitym przygotowaniu teoretycznym Autorki, dużej erudycji, w szczególności o jej wiedzy z zakresu problematyki uchodźczej. Wszak to nie jest jej pierwsza praca poświęcona tym zagadnieniom [...].

Z recenzji dr hab. Danuty Lalak

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło