• Nowy

Język i dyskurs codziennybr / osób z niepełnosprawnością intelektualną

Podtytuł: 978-83-7587-866-0
ISBN:
34,80 zł
Publikacja dr Doroty Krzemińskiej porusza zagadnienia, którym w literaturze pedagogiki specjalnej poświęcono niewiele uwagi. Kwestia porozumiewania się osób z niepełnosprawnością intelektualną traktowana była dotychczas głównie w kontekście trudności i deficytów komunikacyjnych. […] Praca Doroty Krzemińskiej odchodzi od jednostronnej oceny, nazwę to umownie „zdolności do dyskursu” osób z niepełnosprawnością
Ilość

Publikacja dr Doroty Krzemińskiej porusza zagadnienia, którym w literaturze pedagogiki specjalnej poświęcono niewiele uwagi. Kwestia porozumiewania się osób z niepełnosprawnością intelektualną traktowana była dotychczas głównie w kontekście trudności i deficytów komunikacyjnych. […] Praca Doroty Krzemińskiej odchodzi od jednostronnej oceny, nazwę to umownie „zdolności do dyskursu” osób z niepełnosprawnością intelektualną, a przybliża nas do poznania samej istoty tego dyskursu. Inaczej mówiąc, z normatywnego, dyscyplinującego, obnażającego deficyty, naznaczającego, itd. spojrzenia na język niepełnosprawnych, poszukuje w nim „normalności”, specyficznego kodu językowego podzielanych przez ludzi znaczeń, symboli, uczuć, emocji. W pewnym senesie praca ta jest zaprzeczeniem, a przynajmniej podaniem w wątpliwość jednoznacznej tezy o trudnościach osób z niepełnosprawnością intelektualną do wyrażania swoich myśli i rozumienia innych. […] We wnioskach z badań Dorota Krzemińska podważa ugruntowane przekonanie, że opóźnienie czy utrudnienie mowy osób głębiej upośledzonych uniemożliwia im komunikowanie się z innymi, w tym też współkonstruowanie dyskursu. W swoich badaniach krok po kroku wykazuje, że osoby te, pomimo ograniczonego kodu językowego, są w stanie przekazywać treści pozwalające odbudowywać wiedzę o rzeczywistości, w której żyją i którą kreują. […] Inaczej mówiąc, badania Doroty Krzemińskiej wychodzą nie tyle poza to, co wypowiedziane, ile bardziej poza to, co usłyszane z perspektywy poprawności językowej. Poza tą poprawnością, której ramy wyznacza pełnosprawność, jest bowiem inny świat komunikacji osoby radzącej sobie z niepełnosprawnością. To dostrzeżenie owej zdolności jest najlepszą rekomendacją wydawniczą dla tej książki.

prof. zw. dr hab. Amadeusz Krause
(fragment recenzji)

 


 Książka dostępna w wersji elektroniczneje book i ibuk
w następujących witrynach 

                               

                           

  

 

978-83-7587-866-0

Brak recenzji użytkowników.

Krzemińska Dorota

Dr Dorota Krzemińska pracuje na Uniwersytecie Gdańskim. Jest adiunktem w Zakładzie Pedagogiki Specjalnej, kieruje Pracownią Badań nad Niepełnosprawnością w Dorosłości. Swoje zainteresowania naukowe i badawcze koncentruje wokół zjawiska niepełnosprawności, w szczególności zaś niepełnosprawności intelektualnej oraz podmiotów w różny sposób jej doświadczających czy weń uwikłanych. We własnych eksploracjach przyjmuje jakościową orientację metodologiczną. Interesują ją niewielkie próby badawcze, a często nawet indywidualne biografie, w głąb których stara się wnikać, by odsłonić subiektywny ogląd świata człowieka z niepełnosprawnością intelektualną. Zmierza, by naszkicować fragment obrazu jego dorosłego życia, z uchwyceniem jego potoczności usytuowanej w społecznej przestrzeni. Prywatnie dr Dorota Krzemińska jest afirmującą życie mężatką i mamą osiemnastolatka. Jest miłośniczką kotów – ma dwa kocury i dwie kotki rasy egzotyk.  

Język i dyskurs codzienny

Publikacja dr Doroty Krzemińskiej porusza zagadnienia, którym w literaturze pedagogiki specjalnej poświęcono niewiele uwagi. Kwestia porozumiewania się osób z niepełnosprawnością intelektualną traktowana była dotychczas głównie w kontekście trudności i deficytów komunikacyjnych. […] Praca Doroty Krzemińskiej odchodzi od jednostronnej oceny, nazwę to umownie „zdolności do dyskursu” osób z niepełnosprawnością intelektualną, a przybliża nas do poznania samej istoty tego dyskursu. Inaczej mówiąc, z normatywnego, dyscyplinującego, obnażającego deficyty, naznaczającego, itd. spojrzenia na język niepełnosprawnych, poszukuje w nim „normalności”, specyficznego kodu językowego podzielanych przez ludzi znaczeń, symboli, uczuć, emocji. W pewnym senesie praca ta jest zaprzeczeniem, a przynajmniej podaniem w wątpliwość jednoznacznej tezy o trudnościach osób z niepełnosprawnością intelektualną do wyrażania swoich myśli i rozumienia innych. […] We wnioskach z badań Dorota Krzemińska podważa ugruntowane przekonanie, że opóźnienie czy utrudnienie mowy osób głębiej upośledzonych uniemożliwia im komunikowanie się z innymi, w tym też współkonstruowanie dyskursu. W swoich badaniach krok po kroku wykazuje, że osoby te, pomimo ograniczonego kodu językowego, są w stanie przekazywać treści pozwalające odbudowywać wiedzę o rzeczywistości, w której żyją i którą kreują. […] Inaczej mówiąc, badania Doroty Krzemińskiej wychodzą nie tyle poza to, co wypowiedziane, ile bardziej poza to, co usłyszane z perspektywy poprawności językowej. Poza tą poprawnością, której ramy wyznacza pełnosprawność, jest bowiem inny świat komunikacji osoby radzącej sobie z niepełnosprawnością. To dostrzeżenie owej zdolności jest najlepszą rekomendacją wydawniczą dla tej książki.

prof. zw. dr hab. Amadeusz Krause
(fragment recenzji)

Podziękowania       7
Wstęp       9

1. Rozważania o społecznej naturze języka      17
1.1. Teza Herdera–Humboldta      18
1.2. Hipoteza Sapira–Whorfa      20
1.3. Socjolingwistyczna teoria dwóch kodów językowych Basila Bernsteina      22
1.4. Symboliczny interakcjonizm a zjawiska językowe      34

2. Filozoficzne inspiracje w podejściu do języka      39
2.1. Język w hermeneutyce Hansa-Georga Gadamera      39
2.2. Fenomenologiczna koncepcja Alfreda Schütza jako źródło do namysłu
nad rzeczywistością oraz rolą badacza naukowego zainteresowanego
językiem      45

3. Funkcjonowanie językowe osób z niepełnosprawnością intelektualną      51
3.1. Dwa nurty badań nad sferą języka osób z niepełnosprawnością
intelektualną i ich ustalenia      51

4. Metodologiczne założenia badań własnych      63
4.1. Wprowadzenie w zamysł badawczy    63
4.2. Obszar zainteresowań a jakościowa orientacja metodologiczna      67
4.3. Metoda etnograficzna jako droga gromadzenia danych empirycznych      72
4.3.1. Techniki badawcze w realizacji metody etnograficznej      76
4.3.2. Dobór miejsca badań i grupy badawczej      81

5. Kod językowy i dyskurs osób z niepełnosprawnością intelektualną
w badaniach własnych      83
5.1. Wprowadzenie w pole badawcze      83
5.1.1. Przestrzeń fizyczna – położenie i opis Środowiskowego Domu
Samopomocy „Nowiny” w Gdańsku-Oruni      83
5.1.2. Uczestnicy      87
5.1.3. Terapeuci       89
5.1.4. Oferta programowa placówki       92
5.2. Wtapianie się w życie codzienne uczestników
Środowiskowego Domu Samopomocy – pierwszy etap badań       95
5.3. Kod językowy i dyskurs badanych w trzech odsłonach potoczności      100
5.3.1. Panorama rozmów codziennych      101
5.3.2. Sprawy zwykłe i niezwykłe w codzienności      150
5.3.3. Codzienne życie w indywidualnych narracjach      182

6. Język i dyskurs codzienny osób z niepełnosprawnością intelektualną –
interpretacja      199
6.1. Kod językowy ograniczony w dychotomicznej roli      199
6.2. Dyskurs i kod językowy jako medium życia codziennego      210

Podsumowanie      221

Bibliografia      227

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło