• Nowy

WIĘŹNIOWIE&8196&8222NIEBEZPIECZNI&8221 &8211br / ukryty&8196świat&8196penitencjarny

Podtytuł: 978-83-7850-063-6
ISBN:
80,00 zł
W niniejszej książce starałem się, po pierwsze, ukazać względnie szerokie perspektywy postępowania penitencjarnego, stosowanego w polskich zakładach karnych, po drugie zaś – i to jest istotą pracy – zaprezentować niszową, jak dotąd, problematykę resocjalizacyjnej pracy z „niebezpiecznymi”, uwzględniając jej aspekty ochronne.
Ilość

W niniejszej książce starałem się, po pierwsze, ukazać względnie szerokie perspektywy postępowania penitencjarnego, stosowanego w polskich zakładach karnych, po drugie zaś – i to jest istotą pracy – zaprezentować niszową, jak dotąd, problematykę resocjalizacyjnej pracy z „niebezpiecznymi”, uwzględniając jej aspekty ochronne. Wprowadzeniem do rozważań teoretycznych dotyczących „niebezpiecznych” jest w każdym podrozdziale niniejszego opracowania w miarę wielopłaszczyznowe i holistyczne spojrzenie na wiele zagadnień i kwestii powiązanych z nimi merytorycznie. Zatem rozpoczynam od ogólnego postrzegania problemu, a następnie przechodzę na poziom szczegółu, starając się kreślić poszczególne już wówczas ramy tematyczne dotyczące kategorii osadzonych „niebezpiecznych”. Nie było to zadanie łatwe, biorąc pod uwagę niedostatek literatury przedmiotu z omawianego zagadnienia.

Pracę podzieliłem na dwie korespondujące ze sobą części. Pierwsza ma charakter teoretyczny i składa się na nią pięć rozdziałów przybliżających wielość zagadnień, które stanowią istotę funkcjonowania w izolacji więźniów „niebezpiecznych”….

Część druga publikacji stanowi relację z badań własnych. Również składa się z pięciu rozdziałów, z czego rozdział pierwszy to prezentacja koncepcji metodologicznej. Pozostałe cztery rozdziały zawierają analizę zgromadzonego materiału badawczego...

Nie ulega wątpliwości, że permanentnie izolowany człowiek tworzy swoistą rzeczywistość wyobrażeniową, co niejednokrotnie przekłada się na brak realnego spojrzenia na świat „tu i teraz” oraz świat poza murem więziennym. Należy więc mieć na uwadze, że treści zawarte w rozdziałach badawczych były konstruowane w przestrzeni zdeformowanej sensorycznie i poznawczo. Tam, gdzie funkcjonują moi rozmówcy, zmienia się wizja otoczenia, a pojęcia nabierają innych znaczeń. Skazani tworzą wówczas subiektywne scenariusze, nierzadko mutując jego obraz. Mimo wszystko pozwala to choćby częściowo przybliżyć swoistość środowiska więźniów „niebezpiecznych”, wzbogacając – mam nadzieję – obecny stan wiedzy na temat ich funkcjonowania, myślenia i postrzegania oraz rodzimą refleksję naukową w tym zakresie.

Autor

 

fragmenty recenzji:

[…] książka autorstwa Sławomira Przybylińskiego jest publikacją obiektywną, rzetelną i bezstronną, opartą na naukowych badaniach oraz analizie dostępnej literatury przedmiotu. To opracowanie, które spełnia wymogi zarówno podręcznika akademickiego, jak i książki niezbędnej każdemu profesjonaliście pracującemu z osobami osadzonymi w warunkach izolacji więziennej. 

                                               Z recenzji dr hab. Beaty Pastwy-Wojciechowskiej, prof. UG

 

 


 Książka dostępna w wersji elektroniczneje book i ibuk
w następujących witrynach: 
                             

                           

   

 

 

978-83-7850-063-6

Brak recenzji użytkowników.

Przybyliński Sławomir

 

Wprowadzenie        9


Część I. Więźniowie „niebezpieczni” – prezentacja zagadnień       15


rozdział 1. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst pojęciowy       17


1.1. Skazany „niebezpieczny” a przestępca „niebezpieczny”       17
1.2. Tymczasowo aresztowany „niebezpieczny” a skazany
„niebezpieczny”      19
1.3. Osadzeni „niebezpieczni” w perspektywie czasowej
(1991–2010)      29


rozdział 2. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst klasyfikacyjny
w aspekcie penitencjarnym       39


2.1. Klasyfikowanie więźniów – dziejowe ujęcie polskiej
myśli penitencjarnej      39
2.2. Współczesne przesłanki klasyfikowania do więźniów
„niebezpiecznych”      64
2.3. Procedury kwalifikowania, weryfikowania i odwoływania
statusu osadzonego „niebezpiecznego”     72


Rozdział 3. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst instytucjonalny       81


3.1. Oddziały dla osadzonych „niebezpiecznych” –
sens i idea przewodnia       81
3.2. Zabezpieczenia techniczno-ochronne na specjalnych oddziałach        90
3.3. Uniformizacja odzieży osadzonych N jako element
przyporządkowania, dyscyplinowania i stygmatyzowania      104


Rozdział 4. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst resocjalizacyjny      111


4.1. Resocjalizacyjny aspekt kontaktów skazanych „niebezpiecznych”
ze światem zewnętrznym      111
4.2. Znaczenie zajęć sportowych, kulturalno-oświatowych
oraz posługi duszpasterskiej w funkcjonowaniu więźniów N      132
4.3. Istota zatrudnienia i edukacji szkolnej wśród skazanych
zakwalifikowanych do „niebezpiecznych”      148

Rozdział 5. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst problemowy      165


5.1. Skazani ze statusem N a zjawisko podkultury więziennej      165
5.2. Samouszkodzenia w środowisku „niebezpiecznych”      171
5.3. Personel więzienny w pracy ze skazanymi „niebezpiecznymi” –
zagrożenia      184


Część II. Więźniowie „niebezpieczni” – badania własne      197


rozdział 1. Wybór orientacji metodologicznej      199


1.1. Paradygmatyczna perspektywa poznawcza      199
1.2. Przedmiot, cel i problemy badawcze – algorytm poznawczy      205
1.3. Więzienie jako miejsce eksploracji – dobór próby badawczej
Sylwetki skazanych      208
1.4. Instrumenty zbierania danych w konwencji jakościowej      218
1.5. Strategia interpretacji materiału badawczego      221


rozdział 2. Pokrzywdzeni przez wszystkich – Oni mnie uniewinnią
na 99% [...]      225


2.1. Życiowa filozofia przestępcza – [...] miał być obity, a na końcu
wyszło na to, że musi być zabity      225
2.2. Dlaczego tu? Dlaczego na oddziale N? – [...] a ja obciąłem głowę
i wyrzuciłem do sadzawki      232
2.3. Być więźniem „niebezpiecznym” – [...] nie posiadam uczuć
wyższych, więc ja nie czuję się winny...      241


rozdział 3. Maksymalne zawężenie przestrzeni życiowej –
[...] tu się wyniszczam, bo nic nie mogę zrobić ze sobą      247


3.1. Oddziały specjalne dla „niebezpiecznych” – Ja bym te oddziały
to w ogóle skasował, bo tutaj się tylko człowiek zasklepia, zamyka i „rdzewieje” nienawiść [...]      247
3.2. Warunki socjalno-bytowe – [...] moja cela wyglądała praktycznie
jak namiastka wolności      255
3.3. Zabezpieczenia techniczno-ochronne w oddziałach –
[...] kamera na kąt, jak idę się wyłamać, wyjszczać, to też,
bo musi być, tak jest      261
3.4. Odzież więzienna – [...] on jest na czerwono, to musi
być skurwysyn [...]      270
3.5. Personel penitencjarny – [...] to są gestapowcy, to nie są ludzie,
to są, kurwa, gestapowcy, oni się urodzili o sześćdziesiąt trzy lata
za późno      275

rozdział 4. Krzywe zwierciadło resocjalizacji – czy ktoś wychodzi
normalny z więzienia?      283


4.1. Trudne myśli – [...] skończę ze sobą i chuj, pierdolę,
nie będę siedział      283
4.2. Relacje rodzinne – [...] matka mordercy, matka zbrodniarza
czy ojciec zbrodniarza. Wytykanie palcami [...]      288
4.3. Proces resocjalizacji – Resocjalizacja? Muszę to słowo wyśmiać
[...] więzienie jest takim światem, gdzie resocjalizacja nie istnieje      297
4.4. Mglista przyszłość – [...] byłem podejrzany o dziewięć zabójstw,
kto mnie przyjmie do pracy?      304


rozdział 5. Z historią życia w tle... – opowieści o trudnym losie
i złej przeszłości      311


5.1. Kamil, 38 lat – Do tej sprawy policjanta teraz mam siedem
zarzutów [...] zabójstwo jego mam nieudowodnione, ja miałem
alibi, niemal żadnych śladów [...]      312
5.2. Andrzej, 35 lat – [...] ja nie ukrywam, że ona była w tym
pomieszczeniu, ale ją przekazaliśmy innym ludziom i ona została
wywieziona za granicę [...]      315
5.3. Mirosław, 52 lata – [...] stawia nam zarzuty rejonowa
prokuratorka o zabójstwo z poćwiartowaniem, bo znaleziono
głowę i rękę tylko, w sadzawce [...]      318
5.4. Emil 25, lat – [...] tylko że nie wziąłem pod uwagę jednego:
że te osoby mają to wszystko, ale nie kradną, zarabiają to uczciwą
pracą albo dostają od rodziców pieniądze na to, a ja musiałem sobie
radzić sam, bo ja od nikogo tych pieniędzy nie dostałem      325


Konkluzje – wokół dylematów sprawiedliwej kary, procesu
resocjalizacji i izolacji – implikacje dla praktyki penitencjarnej      331


Bibliografia      341

WIĘŹNIOWIE „NIEBEZPIECZNI”

Autor z niezwykłą erudycją wiąże zagadnienia resocjalizacyjne, prawne, kryminologiczne i społeczne z funkcjonowaniem osadzonych „niebezpiecznych”,  wzbogacając literaturę przedmiotu o pozycję nieobecną dotychczas na polskim rynku wydawniczym […]. Czytelnik ma przyjemność odkrywania nowych obszarów wiedzy i badań nad zagadnieniem „niebezpiecznych skazanych”.

[…] książka autorstwa Sławomira Przybylińskiego jest publikacją obiektywną, rzetelną i bezstronną, opartą na naukowych badaniach oraz analizie dostępnej literatury przedmiotu. To opracowanie, które spełnia wymogi zarówno podręcznika akademickiego, jak i książki niezbędnej każdemu profesjonaliście pracującemu z osobami osadzonymi w warunkach izolacji więziennej. 

                                               Z recenzji dr hab. Beaty Pastwy-Wojciechowskiej, prof. UG

 

Jestem pod wrażeniem tej publikacji i zdecydowanie polecam jej wydanie. Uzasadnienie tej opinii uwidaczniam w trzech obszarach.

Pierwszy z nich to sama diagnoza problemu badawczego, niezbadanego dotychczas na gruncie współczesnej resocjalizacji. Podjęcie zagadnienia niebezpiecznego więźnia ma charakter nowatorski, i to zarówno w postaci niedostrzeganego wcześniej problemu resocjalizacyjnego, jak i aktualizacji rzeczywistości penitencjarnej. […]

Drugim argumentem przemawiającym za propagowaniem tej publikacji jest jej strona metodologiczna. Autor, sięgając ku strategiom interpretatywnym, ukazał głębię problematyki niedostępnej w preferowanych dotychczas w resocjalizacji badaniach obiektywistycznych. […]

Trzecim argumentem przemawiającym za wyjątkowością pracy Sławomira Przybylińskiego jest oczywiście unikatowy materiał empiryczny, jaki zebrał. […]

Unikatowość […] wynika też z samych wywiadów przeprowadzonych na tyle profesjonalnie, że wchodzących w mroczny i zawiły świat osobowości przestępczej. W pracy nie poprzestano na ustalaniu przyczyn popełnionych przestępstw, ich charakteru czy konsekwencji. W wielu przypadkach mamy do czynienia z portretem psychologicznym niebezpiecznego przestępcy, wychodzącym nawet poza zamiary badawcze autora, sięgającym w egzystencjalne i filozoficzne wymiary kary, odosobnienia i ich warunków. 

 

Z recenzji prof. zw. dr. hab. Amadeusza Krause

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło